top of page

7 EXT. KERKHOF - DAG                             

We zien Robert gehurkt een lege verkreukelde waterfles laten vollopen aan het kraantje op het kerkhof.

Hannah komt van uit de andere richting naar hetzelfde kraantje gewandeld. Ze ziet wanneer hij rechtstaat, dat het Robert is. Ze aarzelt, ademt in en stapt dan toch naar hem toe.

Hij draait zich en ziet haar staan.

Stilte.

ROBERT

Er zijn geen flessen meer. Als je wil mag je de mijne gebruiken.

Hannah schudt haar hoofd.

HANNAH

Nee, dank u, ik vind wel iets.

Ze wil zich net omdraaien om te vertrekken

Dan:

ROBERT

Ik moet mij excuseren, geloof ik. 

Hannah kijkt hem niet aan.

HANNAH

Komt gij hier vaak?

Robert knikt.

ROBERT

Normaal gezien op dinsdagnamiddag.

Hannah knikt.

Ze vertrekt, maar draait zich nog om. Ze kijken elkaar even aan.

HANNAH

Het spijt mij ook.

Ze stapt langs hem door, het kerkhof weer op.

Robert stapt met zijn fles de andere richting uit.

 


bottom of page